Ook de herenfinale stond in het teken van een enorm aantal fans wat van zicih liet horen vanaf de tribunes. Waar het voor titelhouder Aalsmeer bekend terrein was, was dat voor Hurry-Up andere koek. Gesteund door hordes fans in het oranje pakten zij al snel een 5-2 voorsprong. Het leek in de beginfase een heuse ‘battle of the keepers’. Zowel Mika Schoolmeesters als René de Knegt lieten zich niet zomaar passeren.
Via Armando Besseling, Donny Vink en Martijn de jong kwam HV Aalsmeer weer aan de goede kant van de score (6-9). De eerste helft werd getekend door het grote aantal penalty’s dat aan beide kanten gegeven werd. Het hoogtepunt van de eerste helft werd gespeeld door Aalsmeer: de vlieger van Dennis Vesters op aanvoerder Don Hartog werd hard binnengeschoten.
Het was stuivertje wisselen, waar beide teams flink druk op elkaar uitoefenden in zowel de aanval als dekking. De ervaring en rust in de ploeg bij Aalsmeer zorgde voor de doorslag bij rust: 14-18.
Na rust bleef Aalsmeer doorgaan met sterk overtuigend spel, maar ook Hurry-Up gaf zich absoluut niet gewonnen. Toch werd het gat bij 19-26 wel erg groot, waarna Sven Hemmes de keuze maakte om zijn keeper eruit te halen en de ploeg zeven tegen zes te laten spelen. Helaas had ook die tactiek niet het gewenste effect voor Hurry-Up. Het lukte nog om zes verschil terug te brengen tot vier verschil, maar langszij komen wilde niet lukken.
Goncalo Gracio viel in de tweede helft op bij de Zwartemeerders. Waar hij in de eerste helft op de hoek nauwelijks zichtbaar was, deed hij in de tweede helft zijn duit in het zakje met mooie acties vanaf de opbouw. Aan de andere kant was dat sterkhouder Vaidas Trainavicius. Hij was flink op schot en hielp zijn ploeg aan doelpunt na doelpunt.
Ondanks verwoede pogingen van Hurry-Up om dichterbij te komen was het Aalsmeer dat de kansen beter benutte en de 33-38 zege binnensleepte. Aalsmeer wint wederom de beker en prolongeert daarmee de titel.
